top
logo


                 

Linki

Biuletyn Informacji Publicznej MG1

Zapraszamy na Zambrowski Portal Internetowy

Zapraszamy na Stronę Zambrowską

Zapraszamy na stronę powiatu zambrowskiego

Zapraszamy na stronę województwa podlaskiego

  • MG1 Zambrów
  • MG1 Zambrów
  • MG1 Zambrów
  • MG1 Zambrów
  • MG1 Zambrów
  • MG1 Zambrów
Historia "Starej Dwójki"

Początki istnienia Szkoły Podstawowej nr 2 sięgają 1947 r. W Zambrowie działała wtedy tylko SP nr 1 przy Al. Wojska Polskiego, w której w trudnych warunkach uczyło się ponad 1000 dzieci. Władze oświatowe wystąpiły z wnioskiem do samorządu miejskiego o przydział budynku z przeznaczeniem na nową szkołę. Wybór padł na posesję przy ulicy Kościuszki 28 (później w dokumentach pojawiają się również inne numery - 26 i 26A), w której w okresie międzywojennym mieściła się szkoła żydowska. W czasie wojny budynek znajdował się w obrębie getta i uległ ogromnym zniszczeniom. We wrześniu 1947 r. przystąpiono do odbudowy i remontu, którego koszt wyniósł ponad 750 tys. zł., z czego władze samorządowe i miejscowe społeczeństwo przeznaczyły 350 tys. zł.

W księdze inwentarzowej budynku można znaleźć dokładne dane o szkole: "budynek murowany, jednopiętrowy, nieskanalizowany (drewniane ubikacje mieściły się na podwórzu), ogrzewany piecowo. Długość 18 m, szerokość 15 m, kubatura 2160 m3. Obliczony na maksymalną liczbę 300 uczniów na jedną zmianę". Mieściło się w nim 8 sal lekcyjnych o powierzchni 345 m2, sala pomocnicza (15 m2), szatnia (10 m2), 2 korytarze (31 m2), gabinet (8 m2), kancelaria (8 m2), pokój nauczycielski (8 m2), i biblioteka (12 m2). Na parterze znajdowały się 3 sale lekcyjne i sala robót ręcznych, na I piętrze 4 sale lekcyjne, kancelaria i pokój nauczycielski. Szkoła posiadała także plac o powierzchni 1080 m2 na którym znajdowały się: boisko (580 m2), ogród szkolny (500 m2) i zabudowania gospodarcze.

Inauguracja roku szkolnego 1947/48 w Publicznej Szkole Powszechnej nr 2 w Zambrowie (siedmioklasowej) odbyła się dopiero 17 października. Przez wrzesień i połowę następnego miesiąca trwały prace remontowe. Naukę rozpoczęło 450 dzieci. Niestety, na podstawie zachowanych dokumentów nie udało się ustalić obwodu szkolnego z 1947 r. Dopiero w 1959 r. można było odtworzyć jego kształt. Obejmował on osiedle ZOR-owskie (Zarząd Osiedli Robotniczych), ul. Łomżyńską, Ciecierską, Wilsona, Ogrodową, Pl. Narutowicza, Nagórki, Klimasze, Pruszki. Organizatorem i pierwszym kierownikiem szkoły (odpowiednik dzisiejszego dyrektora) został były nauczyciel SP 1 Jan Lodziński. Rada Pedagogiczna liczyła 10 osób. W dostępnych dokumentach nie zachowały się ich nazwiska. Dopiero podczas wizytacji w 1949 r. zapisano nazwiska pierwszych (?) pedagogów. Byli to: Czesława Czyżewska, Helena Kiełczewska, Lucyna Karpińska, Apolonia Liżewska, Helena Lodzińska, Tadeusz Malinowski, Czesław Marcinkowski, Stefania Mioduszewska, Antoni Pstrzoch, Bolesława Szymańska, Wanda Wróblewska. Pierwszy okres funkcjonowania szkoły był bardzo trudny. W klasach nie było krzeseł, ławek ani żadnego innego sprzętu. Dopiero po upływie 2 tygodni rozpoczęły się w miarę normalne zajęcia. W 1948 r. doprowadzono elektryczność do sal lekcyjnych i na korytarz. Rok później zradiofonizowano szkołę. W kronice znalazł się następujący zapis: "(...)zakupiono aparat sześcio lampowy AGA i 10 głośników, które umieszczono w każdej sali szkolnej, pokoju nauczycielskim, bibliotece, i na zewnętrznej ścianie budynku od strony ulicy". W 1949 r. "(...) ogrodzono plac szkolny sztachetami i siatką, kupiono aparat telefoniczny, siatkę i 2 piłki". Bardzo słabe było wyposażenie szkoły w pomoce naukowe. W protokole powizytacyjnym znajduje się ich wykaz: mapa Polski, Europy, świata, globus, przyrządy do geometrii, tablica do prehistorii, pomoce z fizyki. Biblioteka uczniowska liczyła 220 książek. Jednym z ważniejszych działań kierownika J. Lodzińskiego było pozyskiwanie pieniędzy na doposażenie szkoły. W murach placówki były organizowane "(..) imprezy rozrywkowe, takie jak: zabawy taneczne, loterie fantowe, przedstawienia". W szkole odbywały się także kursy dla analfabetów. Tylko w 1949 r. uczestniczyło w nich 35 osób. Instruktorem miejskim do walki z analfabetyzmem był kierownik Lodziński. Rok szkolny 1950/51 rozpoczął się tradycyjnie 1 września. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele władz partyjnych, samorządowych i oświatowych i być może dlatego "(...) każde dziecko szkolne został obdarowane 1 bułką, 2 jajkami i butelką lemoniady". W 1953 r. dokonano remontu placówki. Wymieniono dach , wybudowano nowe piece. W kronice znalazły się nazwiska członków komitetu rodzicielskiego, którzy szczególnie wyróżnili się pracą. Byli to: Stefan Sadowski, Kazimierz Murawski, Regina Kukiełko. Po raz pierwszy w tym roku w dokumentach szkolnych pojawia się wzmianka o patronie szkoły - Tadeuszu Kościuszce, jednak ówczesny kronikarz nie pozostawił żadnych wiadomości na ten temat. Już tradycyjnie wszyscy uczniowie klas siódmych zakończyli pomyślnie cykl kształcenia i zostali przez komisję szkolną zakwalifikowani (!) do podjęcia dalszej nauki bądź w liceum ogólnokształcącym bądź w szkołach zawodowych. W roku szkolnym 1953/54 do "dwójki" uczęszczało ponad 400 uczniów.

         Po raz pierwszy zorganizowano dla najmłodszych opiekę świetlicową. W ton kroniki wkradły się niespotykane dotychczas sformułowania krytykujące kierownika. "(...) Praca w szkole nie stała na odpowiednim poziomie. Wynikało to niejednokrotnie z błędów kierownika szkoły Lodzińskiego Jana, który nie potrafił zżyć się z kolektywem nauczycielskim, stosując egoistyczną dyktaturę." Od lutego 1954 r. nowym kierownikiem został Eugeniusz Saniewski, który z wielką energią przystąpił do pracy. Zostały utworzone koła zainteresowań, samopomocy koleżeńskiej, zakupiono stroje ludowe dla zespołu artystycznego. Po raz pierwszy w kronice pojawiła się wzmianka o sukcesie sportowym. Uczeń kl. VII - Józef Krajewski, brał udział w Ogólnopolskich Harcerskich Igrzyskach Sportowych i został nagrodzony zegarkiem. Wraz z początkiem nowego roku szkolnego kolejnym kierownikiem "dwójki" został Bolesław Dymnicki. "(...) Pod względem naukowym szkoła osiągnęła dobre wyniki, co potwierdziło się przez badanie wyników przeprowadzonych przez Wojewódzki Wydział Oświaty." Do 1957 r. systematycznie rosła liczba uczniów osiągając nawet stan prawie dwukrotnie większy od przewidzianego. W tym czasie rozpoczęła działalność SP 3, do której odeszło część dzieci i nauczycieli. W 1959 r. "dwójka" miała najlepsze wyniki w zakresie upowszechniania oszczędności w całym województwie białostockim. "(...) Uczeń kl. II Wyszomirski Stanisław w nagrodę za systematyczne oszczędzanie otrzymał zegarek ręczny." Rok później dobra praca szkoły została dostrzeżona przez władze powiatowe. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej ufundowało nagrodę w postaci telewizora marki "Rekord", który został zainstalowany w szkolnej świetlicy. W październiku 1960 r. zmarł dotychczasowy kierownik "dwójki" - Bolesław Dymnicki. Jego zwłoki zostały wystawione w budynku szkolnym. Nowym kierownikiem został dotychczasowy zastępca - Józef Szczepaniak. 1 września 1963 r. rozpoczęła działalność kolejna szkoła podstawowa w Zambrowie - SP 4. W związku z odejściem J. Szczepaniaka na stanowisko dyrektora "czwórki", nowym kierownikiem został nauczyciel SP 3 - Jan Tymiński. Swoją funkcję sprawował tylko do 1 listopada 1964 r., gdyż awansował na stanowisko podinspektora szkolnego. Kierownictwo szkoły powierzono Wacławie Strękowskiej. Rok później nastąpiła kolejna zmiana na tym stanowisku. Dyrektorem został Florian Popławski. Od początku lat sześćdziesiątych (do 1966 r.) odbywało się wiele uroczystości poświęconych 1000 - leciu Państwa Polskiego. Zambrów gościł m.in. Sztafetę 1000 - lecia, której trasa przebiegała z Białegostoku do Gdańska. Uczniowie "dwójki" uczestniczyli w jej zambrowskim podetapie. 1 września 1966 r. po raz pierwszy w dziejach kraju naukę rozpoczęli najstarsi uczniowie, już nie klasy siódmej, lecz ósmej. Rok później wszyscy otrzymali świadectwa ukończenia szkoły podstawowej. Najlepsi ósmoklasiści - Urszula Andrzejewska, Ewa Jastrzębska, Krystyna Piotrowska i Barbara Tymińska - otrzymały nagrody. W 1968 r. nastąpiła kolejna zmiana na stanowisku dyrektora. Nowym kierownikiem szkoły został dotychczasowy kierownik Biblioteki Pedagogicznej - Jan Żyłowski. Systematycznie pogarszają się warunki pracy i nauki. Lekcje kończą się po godzinie siedemnastej. W ośmiu salach (w tym sali zajęć technicznych), na dwie zmiany, uczy się 16 klas. W listopadzie w szkole przebywa komisja, na czele z Kuratorem Okręgu Szkolnego w Białymstoku, która stwierdza, iż do końca roku szkolnego nauka może odbywać się w dotychczasowym budynku. Jednak ostatnim okresem istnienia "dwójki" jest rok szkolny 1969/70. Do szkoły uczęszcza ponad 370 uczniów z obwodu obejmującego: Pl. Sikorskiego, ul. Świętokrzyska, Kościuszki, Cmentarną, Grabowską, Polową, Łąkową, Mickiewicza, Wodną, Wąską, Ostrowską. W kronice szkoły brak jest jakichkolwiek zapisów dotyczących tego roku szkolnego. Ostatnimi dokumentami świadczącymi o istnieniu SP 2 są: protokół powizytacyjny z 12 maja 1970 roku oraz protokół zdawczo - odbiorczy kancelarii szkoły, w którym wszystkie dokumenty zostały przekazane Mieczysławowi Jarząbkowi (objął funkcję dyrektora nowej SP 5). Ostatni skład Rady Pedagogicznej przedstawiał się następująco: Jan Żyłowski (dyrektor), Honorata Brzostowska, Wiesława Dąbrowska, Krystyna Jach, Stefania Jaśkiewicz, Irena Jarząbek, Eugenia Mierzejewska, Zofia Pecko, Alina Popławska, Piotr Romuk, Wiesław Sijko, Danuta Szorc. Przez 13 lat istnienia SP 2 im. T. Kościuszki ukończyło ponad 1000 uczniów. Najstarsi absolwenci mają dziś około 70 lat. Ci, którzy w 1947 r. rozpoczynali edukację - są teraz w wieku 61 lat.] Opisane wyżej wydarzenia to tylko niektóre, może wcale nie najważniejsze, fakty z dziejów "dwójki". Kronika, która stanowiła podstawę do podania tej krótkiej historii szkoły, nie zawiera zbyt wielu bogatych w treść wiadomości. Najwięcej do powiedzenia mieliby uczniowie i nauczyciele, którzy zapisali historię SP nr 2 im. Tadeusza Kościuszki. Rok szkolny 1996/97 był pierwszym rokiem istnienia nowej SP 2. Kolejne pokolenie nauczycieli i uczniów tworzy nowe karty historii "dwójki". Kronika, której sporządzanie przerwano w 1969 roku jest kontynuowana.
 

Zdjęcie na dziś...

maj1.jpg

Ubezpieczenie

Sukcesy uczniów

Dla nauczyciela


bottom

© Miejskie Gimnazjum nr 1 w Zambrowie 2011                            Powered by Joomla